wachten...

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

Slachtoffer 1

Ik heb in de PUR-isolatie gewerkt voor Nuon Rouwenhorst te Apeldoorn van mei 2011 tot en met december 2012. Daarvoor had ik dit werk nog nooit gedaan.

Over veiligheidseisen is weinig gesproken in het begin. Ik wist dus ook niet dat er risico's verbonden waren aan het werken met PUR-schuim, dat is mij nooit verteld. De enige eisen waren zo goed en netjes mogelijk te werk gaan en verder een pak aan en zuurstofmasker op.

Later toen Nuon bij Nieuwsuur was geweest, is er wel veel over gesproken. De veiligheidseisen werden verscherpt. We moesten bij elkaar controleren hoe de vloer was gespoten en dat we altijd de afzuiger aanzetten. Naar de bewoners toe mochten wij niet op vragen hierover ingaan en doorverwijzen naar een 0900-nummer.

Desondanks werden deze veiligheidseisen niet altijd nageleefd. Zeker niet bij woningen waar veel leidingen of kleine ruimtes waren. Daarbij was het masker niet gesloten. Je moest soms door zeer kleine openingen kruipen. Dan moest je het masker af zetten, anders kon je er niet door. Dan krijg je dus toch de chemische gassen binnen. Soms gebeurde het dat je vast kwam te zitten. Ook dan moest je het masker af zetten om weer los te komen.

Ik ben dus veelvuldig met de giftige gassen in aanraking gekomen en hierdoor langzaam ziek geworden. Het begon met een slechte adem, benauwdheid, veel hoesten door de dampen als je je masker af had gezet. Als ik dan thuis kwam moest ik 's nachts heel erg hoesten. Daarna verergerden de klachten: tintelingen en een dood gevoel in mijn voeten. Soms is het net alsof er een mes in mijn tenen gestoken wordt. Veel hoesten. Elke dag hoofdpijn en ik heb het de hele dag koud. Ook kan ik niet ver lopen, want dan krijg ik spierpijn in mijn benen. En ik heb een zeer slechte adem. Tot nu toe is er niet veel aan mijn klachten veranderd.

Het schijnt dat er in het buitenland getest wordt op overgevoeligheid voor isocyanaat in de industrie. Dat gebeurde bij ons niet. Wel was mijn werkgever bezorgd toen ik de klachten meldde. Ik moest het goed laten onderzoeken en ze deden dan ook niet moeilijk als ik hiervoor vrij moest vragen. Nadat ik ontslag had gekregen, vroeg mijn meerdere nog wel of ik de verdere ontwikkelingen aan hem wilde doorgeven.

Eerst heb ik mijn klachten laten onderzoeken bij ons ziekenhuis. Daar hebben ze niets kunnen vinden, ook niet in relatie met PUR. Ik ben toen zelf op internet gaan zoeken en kwam bij het onderzoek van mevrouw Verschoor uit van het ECEM. Ik heb contact opgenomen en kon er terecht voor een intakegesprek. Na de onderzoeken was de conclusie dat mijn klachten veroorzaakt waren door PUR.

Ik heb toen mijn rechtsbijstandsverzekeraar gebeld. Deze heeft contact opgenomen met Nuon. Ze zouden binnen een bepaalde tijd reageren. Dat hebben we afgewacht, maar tot nu toe hebben we niets van Nuon vernomen.

Ik zit nu thuis in de ziektewet van het UWV. Verder ligt deze zaak nu bij mijn advocaat.